Data ostatniej aktualizacji:

Najnowsza nowelizacja ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1471, 1565), która weszła w życie z dniem 4 września 2019 r. wprowadziła obowiązek ponownego obliczenia kwot podwyżek wynagrodzeń zasadniczych z uwzględnieniem kwoty 4200 zł brutto.

Podwyższenie wynagrodzenia do poziomu ustalonego w ustawie jako najniższego wynagrodzenia następuje stopniowo i jest należne w odpowiedniej wysokości określonej w art. 3, od dnia 1 lipca każdego kolejnego roku kalendarzowego, indywidualnej dla każdego pracownika w zależności od wysokości dotychczasowego wynagrodzenia tego pracownika i różnicy między wysokością tego wynagrodzenia a wysokością najniższego wynagrodzenia zasadniczego w rozumieniu ww. ustawy tak, aby do 31 grudnia 2021 r. osiągnąć wysokość docelową. Od dnia 1 lipca 2019 r. najniższe wynagrodzenie zasadnicze ustala się jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty 4200 zł brutto. Po tym dniu najniższe wynagrodzenie będzie ustalane jako iloczyn współczynnika pracy określonego w załączniku do ustawy i kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym ustalenie, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej “Monitor Polski”.

Współczynniki pracy dotyczące fizjoterapeutów to:

Lp. 5: Farmaceuta, fizjoterapeuta, diagnosta laboratoryjny albo inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1-4, wymagający wyższego wykształcenia i specjalizacji – współczynnik pracy to 1,05;

Lp. 6: Farmaceuta, fizjoterapeuta, diagnosta laboratoryjny albo inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1-5 albo pracownik działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny, wymagający wyższego wykształcenia, bez specjalizacji – współczynnik pracy to 0,73;

Lp. 10: Fizjoterapeuta albo inny pracownik wykonujący zawód medyczny inny niż określony w lp. 1-9 albo pracownik działalności podstawowej, inny niż pracownik wykonujący zawód medyczny, wymagający średniego wykształcenia – 0,64.